"Ο ΠΥΡΡΟΣ"

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ

Γυναίκες Ηπειρώτισσες ξαφνιάσματα της φύσης

Posted by ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ " Ο ΠΥΡΡΟΣ '' στο Οκτώβριος 27, 2012

«Κι’ οι μάνες τα άκοφτα γκρεμνά, σαν Παναγιές τα ανέβαιναν
με την ευχή στον ώμο τους κατά τον γιο πήγαιναν
και τις ανεμοτραμπάλιζε ο άνεμος φορτωμένες
κι’ έλυνε τα τσεμπέρια τους κι’ έπαιρνε τα μαλλιά τους
κι’ έδερνε τα φουστάνια τους και τις σπαθοκοπούσε
μ’ αυτές αντροπατάγανε ψηλά πέτρα την πέτρα
και ανηφόριζαν στην γραμμή ώσπου μες τα σύννεφα
χάνονταν ορθομέτωπες η μια πίσω στην άλλη.»

(Ν. Βρεττάκος)

Posted in φωτογραφίες του χθες, ΙΣΤΟΡΙΚΑ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Έθιμα Οκτώβρη στην Ήπειρο, μια φορά και έναν καιρό

Posted by ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ " Ο ΠΥΡΡΟΣ '' στο Οκτώβριος 23, 2012

Δεύτερος μήνας του φθινοπώρου ο Οκτώβρης που ο λαό μας αποκαλεί και Αϊ-δημητριάτη, από τη μεγάλη θρησκευτική γιορτή. Τον αποκαλούν και βροχάρη, από τις βροχές και σπορτιάτη, αφού το όργωμα και η σπορά είναι οι σημαντικότερες φροντίδες αυτόν το μήνα.

Μέσα στον Οκτώβρη άρχιζε και η παραγωγή τσίπουρου από όψιμες ποκιλίες σταφυλιών, ενώ ο μούστος έβραζε ήδη για να δώσει το καινούριο κρασί. Πολλές γιορτές ο Οκτώβρης δεν έχει, αλλά τη γιορτή του Αγίου Δημητρίου τη γιόρταζαν με ιδιαίτερη χαρά και πλούσια γλέντια. Άλλωστε οι δουλειές στα χωράφια δεν άφηναν πολύ χρόνο, αφού μέχρι τη γιορτή αυτή οι γεωργοί έπρεπε να έχουν τελειώσει τη σπορά, αν ήθελαν να έχουν καλή σοδειά. Όσο για τους τσοπάνηδες, μετά τα αη-δημητριάτικα γλέντια άρχιζε η χειμερινή περίοδος και είχαν πολλές προετοιμασίες ενόψει του χειμώνα.

Αυτές τις ημέρες ξεκινούσε το κατέβασμα των τσελιγκάδων από τα ορεινά προς τα χειμαδιά. Ακόμη και οι υφάντρες μάζευαν τα διασίδια για να αρχίσουν σιγά -σιγά να υφαίνουν τα υφαντά.

Την μέρα της γιορτής του Ευαγγελιστή Λουκά, οι Μετσοβίτισσες πηγαίνουν στην εκκλησία στάρι για τους νεκρούς. Πρόκειται για ένα παλιό έθιμο που είχαν καθιερώσει οι κτηνοτροφικές οικογένειες που, όταν τέτοιες μέρες έφευγαν για τα χειμαδιά, ήθελαν να τιμήσουν τους νεκρούς τους.

Ο Οκτώβρης θεωρείται η αρχή του κύκλου της παραγωγής, αφού ήταν η εποχή της σποράς μιας σειράς από σημαντικές καλλιέργειες όπως στάρι, φακές, ρόβη, ρεβίθια κ.α Το πανηγύρι του τρύγου θα κρατούσε μέχρι και τέλος Νοέμβρη, οι μέρες είχαν μικρύνει και τα καφενεία γέμιζαν από νωρίς. Ένα από τα θέματα συζήτησης εκείνες τις ημέρες ήταν το κυνήγι, που είχε ξεκινήσει από τον προηγούμενο μήνα.

Στο Μέτσοβο, στο τέλος του μήνα, οι κάτοικοι τιμούσαν κάποιους άλλους ήρωες, γιορτάζοντας την απελευθέρωση της περιοχής από τους Τούρκους στις 31 Οκτωβρίου 1912.

πηγή: βιβλιογραφία Σαραντοπούλου Νάντια και Γιάννης, εκδόσεις Σαββάλας

Posted in ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

από την εκδήλωση του συλλόγου Ηπειρωτών στις 28/09/2012

Posted by ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ " Ο ΠΥΡΡΟΣ '' στο Οκτώβριος 22, 2012

M΄ένα ποτό στο μπαράκι Nouvel στην πλατεία των Αγίων Αναργύρων στις 28/09/2012 καλωσόρισαν η πρόεδρος και τα μέλη του Δ.Σ του συλλόγου Ηπειρωτών Αγίων Αναργύρων  τα μέλη του χορευτικού, νέα και παλιά, τις οικογένειες τους όπως και τα νιάτα του συλλόγου μας. Η βραδιά ξεκίνησε στις 10 μ.μ και τελείωσε στις 3 τα ξημερώματα  με ποτό, συζήτηση, μουσική, ελληνική και ξένη και φυσικά και χορό. Δεν θα μπορούσαν να μείνουν εκτός και τα ηπειρώτικα τραγούδια.

Μετά την ολιγόμηνη διακοπή όλοι είχαν να διηγηθούν κάτι από τις καλοκαιρινές διακοπές και εξέφρασαν τη χαρά τους που συναντήθηκαν ξανά.

Η παρουσία των νέων έκανε την βραδιά ιδιαίτερα ευχάριστη και ξεχωριστή.

Είμαστε σίγουροι ότι η χρονιά θα κυλήσει το ίδιο ευχάριστα και δημιουργικά και ότι θα ακολουθήσουν και  πολλές άλλες εκδηλώσεις ποικίλου χαρακτήρα.

                                                                                                                                   
Κατερίνα Σκούρα

Posted in ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Συμμετοχή του συλλόγου Ηπειρωτών στο ετήσιο Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών στην Σαντορίνη

Posted by ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ " Ο ΠΥΡΡΟΣ '' στο Οκτώβριος 15, 2012

Θα αναρωτιόταν κανείς πως θα μπορούσε να συνδυαστεί το καλοκαιρινό ηλιόλουστο νησιώτικο τοπίο με τους ήχους του κλαρίνου και του ντεφιού και με τη συνοδεία ενός δροσερού ποτηριού με τσίπουρο.  Και όμως όταν οι Ηπειρώτες βρίσκονται στη Σαντορίνη, το πάντρεμα της νησιώτικής και της ηπειρωτικής Ελλάδας ευφραίνει τις ψυχές και το κέφι κορυφώνεται.

Όταν πριν από κάποιους μήνες μας έγινε η τιμητική πρόταση από τον κ.Πρασάκη να συμμετέχουμε στο ετήσιο Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών στη μαγευτική Σαντορίνη, ενθουσιαστήκαμε και φυσικά αποδεχτήκαμε την πρόταση με μεγάλη χαρά. Έτσι, το πρωινό της 3ης Ιουλίου φορτώσαμε στο πλοίο τις βαλίτσες και τα όνειρά μας και σαλπάραμε για νέες εμπειρίες. Η καλή παρέα, οι συζητήσεις και τα γέλια εκμηδένισαν την απόσταση και το μεσημέρι φτάσαμε στο λιμάνι της Σαντορίνης αντικρίζοντας τα ψηλά βράχια στην κορυφή των οποίων ξεπρόβαλε ένα ολόλευκο γραφικό τοπίο από ασβεστωμένα σπίτια.

Ιδιαίτερη εντύπωση μας έκανε η επίσκεψη μας στα Φηρά. Όταν φτάσαμε στο κέντρο της πόλης και αποβιβαστήκαμε και αρχίσαμε να ανεβαίνουμε μια μικρή ανηφόρα όταν ξαφνικά αντικρίσαμε μπροστά μας την Καλντέρα. Η θέα μας καθήλωσε. Απέραντο γαλάζιο απλωνόταν μπροστά στα μάτια μας και εκατοντάδες σπίτια κυριολεκτικά βουτούσαν στα Αιγαιοπελαγήτικα νερά. Με απόλυτη ησυχία παρακολουθήσαμε την ξενάγηση και στη συνέχεια ξεχυθήκαμε στα πέτρινα μικρά σοκάκια.

Άλλη ξενάγηση που μας έμεινε αξέχαστη ήταν όταν πήγαμε να απολαύσουμε το ηλιοβασίλεμα στην μαγευτική Οία. Μείναμε και εκεί θαμπωμένες από την ομορφιά του τοπίου και μαγευτήκαμε βλέποντας τον ήλιο να κατεβαίνει και να βυθίζεται στη θάλασσα βάφοντας την όπως και τον ουρανό με φανταστικά χρώματα. Η βόλτα μας συνεχίστηκε στα μαγαζάκια με τα τουριστικά είδη προσπαθώντας να βρούμε κάτι που να μην μας αφήσει να ξεχάσουμε ποτέ τη Σαντορίνη.

Η μέρα της εκδήλωσης ξεκίνησε… μ΄ένα διαφορετικό όμως τρόπο: ένα υπέροχο ιστιοφόρο που έμοιαζε πειρατικό, μας περίμενε στο λιμάνι για μια μικρή κρουαζιέρα στην Παλαιά και Νέα Καμένη και στη Θηρασιά. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής γίναμε μια μεγάλη παρέα μ΄άλλες χορευτικές ομάδες και δεν αργήσαμε να το ρίξουμε στο χορό μεσοπέλαγα. Φτάνοντας στη Νέα Καμένη κάναμε βουτιά από το ιστιοφόρο στα κόκκινα και ζεστά από το θειάφι νερά.

Στην κεντρική πλατεία της Οίας δώσαμε τον καλύτερό μας εαυτό… Ντυμένες με την παραδοσιακή στολή Φιλιατών Θεσπρωτίας κεράσαμε τον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί τσίπουρο και λουκούμια από την ιδιαίτερη πατρίδα μας. Όταν ήρθε η σειρά μας, ανεβήκαμε στη σκηνή αφήνοντας πίσω την αγωνία μας , αποφασισμένες να εκπροσωπήσουμε επάξια το Σύλλογό μας και να αποδείξουμε το μεγαλείο και τον ομορφιά της Ηπείρου μέσα από τους χορούς και τα τραγούδια της. Χορεύοντας με κέφι και κλείνοντας μ΄έναν πρωτότυπο τρόπο: αφήνοντας τα νιάτα πάνω στη σκηνή να συνεχίζουν το χορό, κατεβήκαμε ανάμεσα στο πλήθος για να προσφέρουμε τα μαντίλια μας όπου είχε τυπωθεί το όνομα του Συλλόγου μας. Ο κόσμος ενθουσιάστηκε πράγμα που αποδείχθηκε από το ζεστό χειροκρότημα και τον τρόπο που μας πλησίασε, είτε να μας συγχαρεί, είτε για να βγάλει μια αναμνηστική φωτογραφία μαζί μας.

Την ημέρα της αναχώρησης καθώς η μεγάλη σιδερένια πόρτα του πλοίου άρχιζε ν΄ανεβαίνει  και να κρύβει τη στεριά ήδη αναπολούσαμε ¨τ΄όνειρο¨ που ζήσαμε και όλες εκφράσαμε την επιθυμία να πραγματοποιήσουμε ένα ανάλογο ταξίδι και τον επόμενο χρόνο!!!

                                                 Κατερίνα Σκούρα – Βικτωρία Λύρου

Posted in ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Παλιά επαγγέλμαστα στην Ήπειρο

Posted by ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ " Ο ΠΥΡΡΟΣ '' στο Σεπτεμβρίου 29, 2012

Αγωγιάτης, φωτο: ιστοσελίδα Συρρακιώτης Πρέβεζας

 -Αγωγιάτες ή κυραντζήδες

Οι μεταφορείς ανθρώπων, πραγμάτων και προϊόντων στην παραδοσιακή κοινωνία , ήταν οι άνθρωποι που αναλάμβαναν την συγκρότηση και την αρχηγία των καραβανιών σε κοντινούς τόπους αλλά και σε ξένους τόπους και κυρίως προς Ρωσία και Ρουμανία. Η δουλειά του κερατζή ήταν δύσκολη και απαιτούσε σκληραγώγηση, γιατί υπήρχαν περιπτώσεις όπου έπρεπε να έρθει αντιμέτωπος με τις αντίξοες καιρικές συνθήκες αλλά και με ληστές.

-Ασβεστάς

Η δουλειά του ξεκινούσε από τη συγκέντρωση της άσπρης και καθαρής πέτρας, την κατασκευή του ασβεστοκάμινου και κατέληγε στη διάθεση της ασβέστης

-Μποσταντζήδες

Στις άκριες της λίμνης των Ιωαννίνων ως τη Λιμνοπούλα και από την άλλη πλευρά στην παραλίμνια περιοχής Καλούτσιανης οι Γιαννιώτες καλλιεργούσαν οπωρολαχανικά και τροφοδοτούσαν την πόλη. Οι μποσταντζήδες ήταν από τις πλέον παραγωγικές συντεχνίες της πόλης.

1957 σιδεράς, φωτο: Κώστας Μπαλάφας

 -Ο σιδεράς

Ιδιαίτερη σημασία για τις γεωργικές τους εργασίες είχαν  τα γεωργικά εργαλεία. Υπήρχαν εργαστήρια ειδικά τα λεγόμενα σιδεράδικα , μάζευαν όλα τα παλιοσίδερα, όπου κι αν τα έβρισκαν, πολύτιμο πράγμα τότε, και τα μεταμόρφωναν στο καμίνι σε γυνιά, κασμάδες, δικέλια, κασάρες, μασιάδες, ροστιές, κρεμαστάληδες, και ότι άλλο είχαν ανάγκη στην εποχή που ζούσαν. Αναφέρεται ότι οι παλιότεροι είχαν καμωμένη συμφωνία με τους σιδεράδες να φτιάχνουν όλα τα εργαλεία της κάθε οικογένειας και να πληρώνονται με είδος μια ή δύο φορές το χρόνο με τη συγκομιδή των γεννημάτων.

-Ο ράφτης

Για τα καλά και δύσκολα ρούχα υπήρχε ο ειδικός ράφτης..Το επάγγελμα ήταν σχεδόν οικογενειακό και το μάθαινε ο πατέρας στο γιο και έτσι το επάγγελμα γινόταν και οικογενειακό επώνυμο.Τα εργαλεία τους ήταν μια δαχτυλήθρα, ένα ψαλίδι, μια μεζούρα και το θηλυκοτάρι(ειδικό άγκιστρο για να κρατεί το ύφασμα από κάπου σταθερό). Οι ράφτες κάπας λέγονταν καποτάδες ή καπάδες, οι οποίοι άκμασαν σε Συρράκο και Τζουμέρκα.

Σαμαράς

 

-Σαμαράς

Έφτιαχνε τα σαμάρια για τα ζώα και ήταν φυσικά σε μεγάλη  ακμή τον καιρό που τα χρησιμοποιούσαν.

-Οι σκαλιστάδες

Είναι οι  ξυλογλύπτες από το Μέτσοβο, τα πράμαντα, Τούρναβα Κόνιτσας με τα εκπληκτικά εκκλησιαστικά τους ξυλόγλυπταπου σώζονται ως σήμερα. Ξυλόγλυπτα έργα για οικιακή διακόσμηση ταβάνια, κασέλες κ.α.

 

-Καλαθάς

Οι καλαθάδες έκοβαν από τα ποτάμια ευλύγιστα κλαδιά ιτιάς ή λυγαριάς και τα άφηναν στον ήλιο να ξεραθούν. Μετά τα έβρεχαν για να αποκτήσουν ευλυγισία και άρχιζαν να πλέκουν.

Σε περιοχές που αφθονούσαν οι λυγαριές, οι μυρτιές, οι σφάκες (πικροδάφνες) και τα καλάμια, ευδοκίμησε και το επάγγελμα του καλαθοποιού. Από τις μυρτιές και κυρίως από τις λυγαριές οι καλαθοποιοί αποσπούσαν μακριές βίτσες με το τσερτσέτο (ειδικό μαχαίρι) και έκαναν τους σκελετούς για να πλέξουν με τα σχισμένα καλάμια καλάθια, κοφίνιa, ψαροκόφινα και άλλα ενώ μόνο με τις βίτσες έπλεκαν στουπιά για τυρί, κόφτες για τη μεταφορά των σταφυλιών κ.ά.

-Καρβουνιάρης

Ένα δύσκολο, κουραστικό και ανθυγιεινό επάγγελμα. Ο καρβουνιάρης έφτιαχνε τα κάρβουνα για τις ανάγκες της ζωής.

-Καροποιός

Ειδικός τεχνίτης για την κατασκευή του κάρου, του απλού με δύο ρόδες, του σύνθετου με τέσσερις τροχούς, τις χαμάλες και τις σούστες με δύο ρόδες.

Γυναίκες στην Βήσσανη Ιωαννίνων , αρχείο Πέτρου Βετσα

 

-Καρεκλάς

Με το ξύλο και το ψαθί ο καρεκλάς έφτιαχνε ή επισκεύαζε τις παραδοσιακές ψάθινες καρέκλες.Χρησιμοποιούσε ξύλα από πλάτανο και με σχοινιά από βουρλιά ή αφράτου των ποταμών κατασκεύαζε τριών ειδών καρέκλες. Αυτές με κάθισμα και πλάτη πίσω, τις κοντούλες καρέκλες χωρίς πλάτη και τις ραχατιλίδικες οι οποίες το ένα από τα μπροστινά πόδια ήταν υπερυψωμένο και συνδεόταν με το πίσω πόδι με πλάγιο ξύλινο μπράτσο ώστε να χρησιμεύει για να ακουμπάει αυτός που κάθεται

-Καροτσέρης

Μοναδικό μέσο μεταφοράς ανθρώπων και προϊόντων με το ξύλινο κάρο και το μεγαλόσωμο άλογο που τραβούσε το κάρο. Ο καροτσέρης αμειβόταν με το καριάτικο.

-Καστανάς

Ήταν και είναι ένας εποχικός πωλητής. Έστηνε τη φουφού και την καρέκλα του σε μια γωνία, έβαζε τα κάστανα  και φώναζε «κάστανα ζεστά»

-Κεραμουργός

Έφτιαχνε με πηλό καπάσες(πιθάρια), μπότια(σταμνιά), μπαστάρδες(κουρούπια), φραγκούλες(μικρά κουρούπια), πιάτια φλιτζάνες.

Μέτσοβο,φωτο: Κώστας Μπαλάφας

-Mπακάλης-Καφετζής

Ο μπακάλης, μετά τον πρόεδρο, τον  παπά και το δάσκαλο του χωριού, ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας. Ήταν η ψυχή της εμπορικής ζωής, το αποκούμπι των φτωχών. Στον δικό μας τόπο, με τους πολλούς ξενιτεμένους και με τα πενιχρά παλιότερα μέσα επικοινωνίας και συγκοινωνίας, έπαιζε το ρόλο του πιστωτή, του τραπεζίτη της οικογένειας ώσπου να πάρει από τον ταξιδεμένο το έμβασμα του χρέους με τρίτο πρόσωπο, ή από τον ίδιο, όταν επέστρεφε από τα ξένα, ύστερα από χρόνια. Ορισμένα βασικά και απαραίτητα στο σπίτι είδη, όπως το αλάτι, το λάδι, τα σπίρτα, το πετρέλαιο, τα τσαρούχια, τα βελόνια κ.α, τα προμήθευε στις οικογένειες όταν τα είχαν ανάγκη, και το αντίτιμό τους το εισέπραττε με τον καιρό στη σοδειά, ή με το ταξιδιωτικό έμβασμα. Ο μπακάλης μάζευε από τους πελάτες του για το χρέος τους  ό,τι κι αν είχαν σε είδος, από τα αυγά, που ήταν το κυριότερο μέσο συναλλαγής, ως  τα φασόλια, τις φακές, τα ρεβίθια, τα τομάρια από τα σφάγια, τα μαλλιά κι ό,τι  άλλο προϊόν έπαιρνε από τη γεωργική, ή την κτηνοτροφική εκμετάλλευση. Το χρήμα ήταν δυσεύρετο και η έλλειψή του ανάγκαζε τους ανθρώπους να συναλλάσσονται με είδος.

Το μπακάλικο ήταν επίσης το εντευκτήριο, το κέντρο συναντήσεων, ο τόπος της επικοινωνίας, ο χώρος ενημέρωσής για όλα τα νέα του χωριού και των γειτονικών χωριών. Το μπακάλικο ήταν το κέντρο διασκέδασής του.

Πρέβεζα, παγωτατζής

-Παγοπώλης

Έπαιρνε τις παγοκολόνες από το παγοποιείο και με το καρότσι ή κάποιο ζώο τις μετέφερε στις γειτονιές και τις πουλούσε στα σπίτια για τη συντήρηση των τροφίμων.

Μέτσοβο- φωτο: Κώστας Μπαλάφας

-Πεταλωτής-αλμπάνης-καλιγωτής

Για να μην πληγώνονται οι οπλές των ζώων από τις πέτρες αλλά και να βαδίζουν σταθερά, το πετάλωμά τους ήταν απαραίτητο. Ο πεταλωτής φρόντιζε πολύ την περιποίηση των ζώων και έπρεπε να βρει και το κατάλληλο είδος πετάλου που θα χρησιμοποιούσε για τα χιόνια, για τα ορεινά, για προβληματικά πόδια κ.α.

-Οι πετράδες

Οι μάστοροι της Ηπείρου ή «πετράδες» αποτελούσαν μια κοινωνία ανθρώπων με μεγάλη τεχνογνωσία στην κατασκευή πλήθους παραδοσιακών πέτρινων οικημάτων πολλών χρήσεων που μεγαλούργησε στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο από τον 16ο ως τον 19ο αιώνα . Τα Ηπειρώτικα μπουλούκια ή σινάφια έχτισαν αριστουργήματα και η φήμη τους εξαπλώθηκε σ΄όλα τα Βαλκάνια και έφτασε ως την Αμερική.

-Πλανόδιος φωτογράφος

Ένα τετράγωνο κουτί στηριγμένο σε τρίποδα ήταν ο σκοτεινός θάλαμος και η κάμερα του πλανόδιου φωτογράφου που απαθανάτιζε καθημερινές, οικογενειακές στιγμές από το ιστορικό και κοινωνικό γίγνεσθαι του τόπου.

-Συρμακεσήδες

Είναι οι χρυσοραφτάδες όπου με τους κεντηστάδες και με τους γουναράδες γνώρισαν μεγάλη ακμή στα Γιάννενα. Οι συρμακέσηδες με ασημένια ή χρυσή κλωστή κεντούσαν εικόνες, λάβαρα, κεντήματα για άμφια ιερέων και άλλα εκκλησιαστικά είδη.

Οι χρυσοκεντητάδες των Καλαρρυτών, γνωστοί με το όνομα τερζήδες, άκμασαν χάρη στην ύπαρξη του εμπορίου παραδοσιακής φορεσιάς, στην εισαγωγή πρώτων υλών, στην ύπαρξη εξειδικευμένων τεχνιτών και αξιόλογων εργαστηρίων και βιοτεχνίας με παράδοση ολόκληρων αιώνων.

Οι τερζήδες κεντούσαν τις ενδυμασίες Ελλήνων και Τουρκαλβανών με δεξιοτεχνία και υπομονή, χρησιμοποιώντας χρυσοκλωστές (τιρτίρια). Οι οικονομικές συνθήκες στην κοινότητα επέτρεψαν να αναπτυχθεί μια ανθούσα βιοτεχνία για δύο περίπου αιώνες.

-Ταμπάκης

Ο βυρσοδέψης, αυτός που κατεργαζόταν τα δέρματα. Πίσω απ’ την ανατολική πλευρά του κάστρου, στη άκρη-άκρη της λίμνης,πάνω στην όχΘη της, βρισκόταν ο μαχαλάς των ταμπάκηδων. Έτσι λέγανε τα βυρσοδεψεία. Και ταμπάκους λέγανε τους βυρσοδέψες. Σ’ όλο το μάκρος του μαχαλά, μέσα στο νερό της λίμνης, αραδιαζότανε τα τομάρια, τεζαρισμένα καλά σε ξύλινα τελάρα και ταργάζανε μέσα στα εργαστήρια, τα ταμπάκικα. Μέσα σ’ αυτά τα χαγιάτια, ξυπόλητοι, δούλευαν οι ταμπάκοι τα δέρματα.

-Τροχιστής

Ένας πλανόδιος άνθρωπος του μόχθου ήταν και ο ακονιστής ή τροχιστής. Η δουλειά του ήταν να τροχίζει και να ακονίζει μαχαίρια, πριόνια, τσεκούρια, ψαλίδια και άλλα κοπτικά εργαλεία.

-Τσαμπάσης

Έτσι λεγόταν ο άνθρωπος που εμπορευόταν άλογα και μουλάρια, αγόραζε και πουλούσε ζώα ή έκανε τις λεγόμενες τράμπες. Ήξερε τα ζώα πολύ καλά και πολλές φορές τον συμβουλεύονταν στις τοπικές ζωοπανηγύρεις για την αγορά τέτοιων ζώων.

Τσαγκάρης, φωτο:www.vradedeto.gr

-Τσαρουχάς-Tσαγκάρης

Αυτός που ασχολούνταν με τα τσαρούχια και αργότερα ή και ταυτόχρονα τον έλεγαν και τσαγκάρη.

Βαρελάς, φωτο: Κώστας Μπαλάφας

-Ο βαγενάς ή βαρελάς

Τα ξύλινα βαρέλια κατείχαν την πρώτη θέση στην αποθήκευση προϊόντων και επειδή η κατασκευή τους αποκτούσε κάποια τεχνική, μερικοί ειδικεύονταν κι ασκούσαν την τέχνη τους αυτή σαν επάγγελμα. Κατασκεύαζαν μπούκλες, βουτσέλες, καρδάρια βλάντες, βαρέλες για το τυρί, βαρέλια για το κρασί κ.α

Oι χουλιαράδες έφτιαχναν ξύλινα αντικείμενα όπως τα κουτάλια, μικρά και μεγάλα, τα γουδιά, τα κλειδοπινάκια, Οι μαραγκοί αναλάμβαναν τα κουφώματα των σπιτιών , άλλοι τις ρόκες, τα αδράχτια και τις ανέμες, κι άλλοι τα αλέτρια, τους ζυγούς, τις ζεύλες, τα στυλιάρια.

 

-Χαμάλης ή βαστάζος

Ήταν ο άνθρωπος που μετέφερε το φορτίο στην πλάτη του. Δούλευε σε σταθμούς φόρτωση και εκφόρτωσης, στις κρατικές αποθήκες καθώς και στα λιμάνια.

-Χανιαντζής

Ήταν αυτός  που είχε το χάνι, το σταθμό ανεφοδιασμού και ξεκούρασης των ζώων και των ανθρώπων που ταξίδευαν από τα χωριά προς τις πόλεις.

-Χτιστάδες

Στα  παραδοσιακά επαγγέλματα της Ηπείρου είναι οι χτιστάδες της ορεινής Άρτας οι οποίοι ήταν πασίγνωστοι σε όλη τη περιφέρεια της Ηπείρου. Η κοινότητα χτιστάδες είναι συνώνυμη των μαστόρων της περιοχής.

 

φωτο: Κώστας Μπαλάφας

-Οι υφάντρες

Στην μεγαλύτερη ακμή της φθάνει η υφαντική της Ηπείρου από τον 15ο και κυρίως από το 16ο έως τον 18ο -19ο αιώνα.

Οι γυναίκες ύφαιναν στον αργαλειό όλα τα υφάσματα για τα καθημερινά ρούχα και τα κλινοσκεπάσματα με ποικιλία χρωμάτων (κόκκινο, ώχρα, μπλε), που έβαφαν μόνες τους βουτώντας τα νήματα σε φυτικές βαφές, δημιουργημένες από ποικιλίες ντόπιων φυτών. Το αποτέλεσμα ήταν να μετατραπεί από οικιακή κυρίως τέχνη σε βιοτεχνία κέντρο παραγωγής μάλλινων ειδών ρουχισμού, υφασμάτων και ταπήτων (φλοκάτες).

Κύρια όμως επαγγελματική απασχόληση έγινε η ύφανση του μάλλινου υφάσματος για κάπες άσπρες και μαύρες: μακριές για τους βοσκούς και αγρότες στην Αλβανία και Ελλάδα, κοντές για τους ναυτικούς και ψαράδες στην Αδριατική θάλασσα. Η παραγωγή και η διακίνηση του χοντρού μάλλινου υφάσματος έγινε ένας από τους σημαντικότερους λόγους επικοινωνίας μεταξύ Ηπείρου και Ιταλίας. Γνωστό μέρος για τις υφάντρες του ήσαν οι Καλαρρύτες Ιωαννίνων.

-Ψαθάς

Ήταν αυτός που έκοβε το ψαθί, το ξέραινε, το έκοβε σε κομμάτια  και έπλεκε τις ψάθες, οι οποίες χρησιμοποιούνταν για το στρώσιμο της καλύβας, του σπιτιού, τοίχων, ενώ αργότερα τις χρησιμοποιούσαν για την κατασκευή καπέλων κ.α.

-Οι Σκαλιστάδες

Είναι οι ξυλογλύπτες από το Μέτσοβο, το Τούρναβο Κόνιτσας (Γοργοπόταμος),τη Πωγωνιανή, τα Πράμαντα. Υπάρχουν ξυλόγλυπτα έργα στις περιοχές αυτές ήδη από τον 16ο αιώνα.Εκπληκτικά εκκλησιαστικά ξυλόγλυπτα έργα σώζονται ως σήμερα,συνθέσεις ενός πολιτισμού κυρίως για εκκλησιαστική χρήση.

Ξυλόγλυπτα έργα έχουμε και για οικιακή διακόσμηση και χρήση, όπως τα ταβάνια με τις σκαλιστές ροτόντες καθώς και τις σκαλιστές ρόκες ή γκλίτσες. Η μακραίωνη αυτή παράδοση είναι ακόμη και στις μέρες μας ζωντανή, ειδικά στο Μέτσοβο και προσφέρει αξιόλογα ξυλόγλυπτα έργα.

-Ζωγράφοι-Αγιογράφοι

Σημειώνουν ιδιαίτερη ανάπτυξη στον Ηπειρωτικό χώρο και ειδικότερα στα χωριά Χιονιάδες της επαρχίας Κόνιτσας και Καπέσοβο του Ζαγορίου.

γαλατάς, πηγή φωτο:ιστοσελίδα αστροχωρίου

Ήπειρος, φωτο: Κώστας Μπαλάφας

κτηνοτρόφοι στην Ήπειρο, φωτο: Κώστας Μπαλάφας

Posted in ΠΑΡΑΔΟΣΗ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Εκδήλωση για την νεολαία του Συλλόγου Ηπειρωτών Αγίων Αναργύρων

Posted by ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ " Ο ΠΥΡΡΟΣ '' στο Σεπτεμβρίου 25, 2012

Ο Σύλλογος Ηπειρωτών Αγίων Αναργύρων «Ο ΠΥΡΡΟΣ» διοργανώνει πάρτυ νεολαίας και όχι μόνο και καλεί τους φίλους και τις φίλες του Συλλόγου στο bar-café  Nouvel 

οδός Λ. Δημοκρατίας 62 (τηλ. 210 2615452) πλατεία Αγίων Αναργύρων

την Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου στις 10 μ.μ.

είσοδος: 5 ευρώ με ποτό

Σας περιμένουμε για ποτό, χορό και διασκέδαση μέχρι πρωΐας!

τηλ. επικοινωνίας 6977034562 / 6979840175

Posted in ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ, ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Έναρξη χορευτικών τμημάτων με τους Ηπειρώτες Αγίων Αναργύρων

Posted by ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ " Ο ΠΥΡΡΟΣ '' στο Σεπτεμβρίου 25, 2012

Ο σύλλογος Ηπειρωτών Αγίων Αναργύρων θα βρίσκεται και πάλι κοντά σας από την Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου και κάθε Παρασκευή στο Γ. ΚΑΠΗ Ανάκασας με την έναρξη των χορευτικών του τμημάτων.

Τα μαθήματα ξεκινούν στις 19.00 έως τις 21.30, και περιλαμβάνουν τμήμα παιδικό, ενηλίκων και τμήμα παραστάσεων.

Πληροφορίες και εγγραφές στο τηλ: 210 2386630  και  6977034562 / 6979840175

Σας περιμένουμε !

 

Posted in ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Τζουμέρκα: μια άλλη Ελλάδα

Posted by ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ " Ο ΠΥΡΡΟΣ '' στο Ιουλίου 29, 2012

Ακόμη και σήμερα η άσφαλτος κόβεται σε πολλά σημεία λόγω των νερών του χειμώνα. Πενήντα χιλιόμετρα από τα Γιάννενα, ατελείωτες στροφές μες τα βουνά, θες σίγουρα κανά δίωρο για να φθάσεις. Από κάτω γκρεμοί, χαράδρες, πουρνάρια και ανάμεσα ο Άραχθος. Πάνω σου, ο ουρανός, τα έλατα και πέτρες. Κατσίκια, σκυλιά και γουρούνια θα κόψουν πολλές φορές το δρόμο. Μες το χωριό δεν υπάρχει δρόμος, μονάχα μονοπάτια, χωματένια που γίνονται πέτρινα, κάπου τα κόβει ένα ρέμα, το πηδάς και συνεχίζεις.

Τηλεφωνείς στον παπά – έχει δυο μουλάρια- τα φορτώνεις με τις βαλίτσες και έτσι φθάνεις σπίτι. Όταν βρέχει το ρέμα κατεβάζει ό,τι βρει και πολλά απογεύματα τα μισά σπίτια μένουν μες τις λάσπες αποκλεισμένα. Εδώ, ακόμη οι γυναίκες ζώνονται με τριχιές στην πλάτη μπουκάλες υγραερίου, κλαρί και πατάτες από τα πέρα χωράφια. Το χωριό δεν έχει σούπερ-μάρκετ, ιατρείο, φαρμακείο, βενζινάδικο. Ένα καφενείο-παντοπωλείο με τα απαραίτητα: σκόνες, μπουκάλες, χαρτικά, κονσέρβες, μακαρόνια, καφέδες, πελτέδες, ποτά και τσιγάρα. Το κέντρο υγείας, το φαρμακείο και ένα μικρό σούπερ μάρκετ βρίσκονται στο διπλανό χωριό, την πρωτεύουσα του ενιαίου δήμου μετά τον Καποδιστρία και Καλλικράτη, μιάμιση ώρα με τα πόδια, είκοσι λεπτά με αυτοκίνητο. Γιατρός κατεβαίνει κάθε δεύτερη βδομάδα, ανοίγει μια αίθουσα του σχολείου και γράφει φάρμακα. Λεωφορείο περνά πια μόνο κάθε πρωί, το απογευματινό δρομολόγιο έχει δυο χρόνια που κόπηκε. Εφημερίδες δεν υπάρχουν, πρέπει να παραγγείλεις από το δίπλα χωριό προχθεσινές. Ταχυδρόμος περνά δυο φορές τη βδομάδα, συντάξεις, λογαριασμοί, φωνάζει το όνομά σου από το μεγάφωνο. Οι νεότεροι κάνουν τα θελήματα εκ περιτροπής και κουβαλάνε τις παραγγελίες.

Ακόμη και τώρα τα καλοκαίρια, ιδίως το Δεκαπενταύγουστο με τον κόσμο, το νερό λιγοστεύει και στα τελευταία σπίτια φθάνει με δυσκολία. Μάλιστα όταν τα κάτω σπίτια ποτίζουν τους κήπους, στο επάνω χωριό δεν υπάρχει σταγόνα. Τότε γεμίζεις βαρέλια, κατσαρόλες και μπουκάλια, να μπορείς να μαγειρέψεις και μπάνιο με μπρίκι. Τα παλιότερα σπίτια, πέτρινα και κρύα, ζεσταίνονται ακόμη με τα τζάκια. Απ’ τον Αύγουστο μαζεύουν ξύλα. Κάτω το κατώι για τα ζώα, πάνω δυο δωμάτια όλα και όλα, μια κουζίνα και το χειμωνιάτικο: ένα τζάκι, δυο κρεβάτια δεξιά-αριστερά, μαντανίες στους τοίχους με σχέδια από κυνήγια και γάμους.

Κτηνοτρόφοι, κτίστες, αυτοδίδακτοι ηλεκτρολόγοι και υδραυλικοί της εμπειρίας. Το χειμώνα κάποιοι κατεβαίνουν ως το Μεσολόγγι και τη Λάρισα με τα κοπάδια, το καλοκαίρι ανεβάζουν τις αγελάδες ως το οροπέδιο στους Καλαρρύτες. Οι γυναίκες και οι κήποι τους: πατάτες, λάχανα, κρεμμυδάκια, μαρούλια, πράσα. Οι γυναίκες και οι ασβεστωμένες αυλές τους: βασιλικοί, μαντζουράνες, ντοματούλες. Κάποιες με τους αργαλειούς: φλοκάτες, κουβέρτες, σχέδια για τα προικιά των κοριτσιών τους. Κάποιες πήζουν τυρί, άλλες με τις γίδες τους, οι πιο νέες φτιάχνουν μικρότερους κήπους και πλένουν σε πλυντήρια. Τα βράδια οι άνδρες κατεβαίνουν στα καφενεία. Οι περισσότεροι πίνουν: τσίπουρα, μπίρες, παίζουν χαρτιά διλωτή, ξερή, πρέφα και ντόμινο. Κοροϊδεύουν τους πιο αδύναμους, γελάνε, χαλαρώνουν. ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ όλο σχεδόν το χωριό, οι μεγαλύτεροι κλαίνε ακόμη με τον Κατσαντώνη και τον Άρη. Δυο ψήφισαν ΧΑ και είναι δακτυλοδειχτούμενοι.

Οι γυναίκες μένουν στα σπίτια. Μια στις τόσες κατεβαίνουν στα Γιάννενα: ένας γιατρός, καινούρια ρούχα, βαφή μαλλιών στα κομμωτήρια. Και κάθε Σεπτέμβρη στο παζάρι. Παλιότερα ήταν το πιο σπουδαίο γεγονός. Μετά έρχονται τα πανηγύρια. Στις μεγάλες γιορτές φορούν τα καλά τους. Εκκλησία το πρωί -ακόμη είναι το κέντρο των γεγονότων- να τις δουν, να δουν, να ’χουν να λένε. Ν’ ανάψουν ένα κερί για τους πεθαμένους τους. Αγία Παρασκευή, Σωτήρος, Δεκαπενταύγουστος. Γιορτή και πανηγύρι. Χωριό και μουσική. Οι Μελισσουργοί έχουν τους κύκλους, όλο το χωριό μικροί-μεγάλοι, μπροστά ο παπάς, πίσω ο δήμαρχος, οι παλιοί κοινοτάρχες, ο δάσκαλος, όλοι τραγουδούν χωρίς όργανα, πιασμένοι χέρι-χέρι. Αργόσυρτοι χοροί, παραπομενένα λόγια, βαριά βήματα, γυρίσματα περισσότερο σαν ατελείωτα μοιρολόγια. Συρτός στα δύο. Γονατίσματα. Τα τραγούδια της Ηπείρου κλαίνε, το ίδιο και οι χοροί της. Για τα βάσανα, τους ξενιτεμένους, την πείνα, τα κρύα, τους σκοτωμένους. Δύσκολα χρόνια σε δύσκολα μέρη. Ακόμη και οι οργανοπαίχτες, παλιοί, πονεμένοι, συναισθηματικά φορτισμένοι. Πετρολούκας Χαλκιάς, Νίκος Γεροδήμος. Ευλογία αν τους ακούσετε. Τραγούδια, μοιρολόγια μιας άλλης Ελλάδας που τα κορίτσια ακόμη φτιάχνουν προικιά, ονειρεύονται γάμους και παντρεύονται πολύ νέα, μικρές έφηβες• μια αφέλεια και ανεμελιά, συνώνυμα μιας ασυνείδητης απελπισίας, κρυφής και υπόγειας: μπας και αλλάξουν μυρωδιά και ξεφύγουν. Ένα φουστάνι, ένα χρυσό δαχτυλίδι, βαμμένα μάτια, μαλλιά μπούκλες και αλυσίδες στο λαιμό, αυτή είναι για εκείνες η ευτυχία. Εδώ θα βρεις γυναίκες που περιμένουν τις τρεις γιορτές του καλοκαιριού για να βγουν από το σπίτι, να πάνε λιγάκι παραπέρα, να στολιστούν. Τα χέρια τους είναι τραχιά, σχεδόν άγρια, οι πατούσες τους σκληρές, απεριποίητες, γυναίκες που γέρασαν πριν την ώρα τους, λογαριάζονται μαζί με τα ζώα, τους κήπους και τα αγόρια που θα γεννήσουν. Τα λεφτά των ανδρών εξαργυρώνονται στα καφενεία, τα κεράσματα, τα ποτά, τα αυτοκίνητα. Τα παιδιά μένουν καταδικασμένα. Τα πιο τυχερά κατεβαίνουν τις τελευταίες τάξεις στα Γιάννενα, λίγο φροντιστήριο μπας και περάσουν σε καμιά σχολή.

Πριν μερικά χρόνια σε αυτά τα χωριά κάτι άλλα παιδιά περπατούσαν δυο ώρες μες τα χιόνια και το κρύο, ολομόναχα μέχρι το σχολείο στο δίπλα χωριό. 50 και 100 παιδιά στοιβαγμένα σε κάθε τάξη, νοίκιαζαν τρία και τέσσερα μαζί ένα δωμάτιο, γύριζαν πίσω τα σαββατοκύριακα. Αφημένα στην θέληση κάθε δασκάλου, σε μια περίεργη μοίρα, στη λύσσα τους για μια άλλη ζωή. Τα περισσότερα σπούδασαν, έφυγαν μακριά. Αυτά τα παιδιά είναι που γυρνούν τα καλοκαίρια, βγαίνουν στα πανηγύρια, στα καφενεία, δίνουν σε πολλά χωριά ξανά ζωή. Κρατώντας σφικτά πάνω τους τον τόπο τους, όλους τους πόνους και τις ελπίδες των ανθρώπων του, όταν συναντιούνται αγκαλιάζονται κάπως διαφορετικά, τραγουδούν τα τραγούδια των πανηγυριών με έναν άλλο τόνο, ίσως γεμάτο νοσταλγία, κλαίνε σαν έρχεται η ώρα να φύγουν: για κείνο το μακριά, για την αλληλεγγύη μιας άλλης εποχής, για τις ζωές τους που ρίζωσαν στις πέτρες. Πάντα επιστρέφουν ακόμη και για τους νεκρούς τους. Γιατί εδώ πάνω οι νεκροί μετράνε ακόμη, αλλιώτικα, καμιά φορά μάλιστα περισσότερο από τους ζωντανούς. Στα σπίτια οι γυναίκες φτιάχνουν στάρι, το βράζουν, το καθαρίζουν και ύστερα το απλώνουν σε πιάτα με κομμένο καρυδάκι, φρέσκο μαϊντανό, φρυγανιά και σταφίδες και όλο το απόγευμα το κεντάνε, σχέδια με λουλούδια, πουλιά και γράμματα. Και ύστερα όλο το χωριό, ιερή πομπή ως το νεκροταφείο. Είναι δικός τους ο νεκρός, ένας άνθρωπος λιγότερος, η ασημαντότητα της ζωής, ο θάνατος που πλησιάζει.

Αν βρεθείς ξένος εδώ πάνω τα μάτια σου ανοίγουν σε έναν άλλο κόσμο, γεμάτο από πρόσωπα κουρασμένα, γυναίκες με μαντίλια στα κεφάλια, άνδρες με σκαμμένα βλέμματα και ρόζους στα χέρια. Το κείμενο γράφεται για αυτούς τους ανθρώπους, τους παππούδες μου που δεν ζουν πια και είναι θαμμένοι εδώ πάνω, όπως θέλησαν, για όλα τα παιδικά μου καλοκαίρια, τα πιο ωραία της ζωής μου, για κείνες τις κουβέντες και τις συμβουλές του καφενείου. Και αφιερώνεται ειδικά στον τελευταίο φίλο του παππού μου, τον Χρήστο Γκεσούλη, με την ευχή να ζήσει ακόμη πολλά καλοκαίρια.

                                                                                                                                            Νίκη  Κόλλια

Το Διαβάσαμε: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.ta3idia&id=17020

Posted in ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Εκδήλωση στο Πολιτιστικό Φεστιβάλ Σαντορίνης με τον Σύλλογο Ηπειρωτών Αγίων Αναργύρων

Posted by ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ " Ο ΠΥΡΡΟΣ '' στο Ιουλίου 1, 2012

 Ο Σύλλογος Ηπειρωτών Αγίων Αναργύρων «Ο ΠΥΡΡΟΣ» με το χορευτικό του τμήμα  θα λάβει μέρος στο  3ήμερο Πολιτιστικό Φεστιβάλ στην Σαντορίνη παρουσιάζοντας χορούς και τραγούδια της Ηπείρου.

Στις 04/07/2012 όπως κάθε χρόνο,έτσι και φέτος για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά πρόκειται να πραγματοποιηθεί στο Δήμο Κυκλάδων και συγκεκριμένα στη νήσο Σαντορίνη Πολιτιστικό Φεστιβάλ συμμετέχοντας πολλοί Σύλλογοι από όλη την Ελλάδα. Μέσα από τους παραδοσιακούς χορούς που κάθε σύλλογος αντιπροσωπεύει προβάλλεται τόσο στο ελληνικό κοινό όσο και στο ξένο κοινό η ελληνική κουλτούρα και παράδοση και κατ’ επέκταση η ίδια μας η χώρα, η Ελλάδα!
Εξοπλισμένοι με μεράκι, αγάπη για το πολιτισμό μας, δύναμη και τη μεγαλύτερη δυνατή προσπάθεια όλοι οι σύλλογοι κάθε χρονιά δίνουν το καλύτερο τους εαυτό τόσο για να παρουσιάσουν τους τοπικούς παραδοσιακούς χορούς που αντιπροσωπεύουν όσο και για να μείνει σαν αξέχαστη ανάμνηση κάθε τέτοια εκδήλωση!
Η εκδήλωση έχει ως εξής:
΄Ωρα έναρξης εκδήλωσης 21:30
 Παρουσίαση ενός συνοπτικού βιογραφικού των συμμετεχόντων συλλόγων από τη παρουσιάστρια της εκδήλωσης κ.Αντζελα Ευριπίδη
 Παρουσίαση των παραδοσιακών χορών
 Μετά τη παρουσίαση των παραδοσιακών χορών θα γίνει ανταλλαγή δώρων από τον Δήμαρχο Θήρας
΄Ωρα λήξης εκδήλωσης 23:30

Posted in ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Εκδήλωση της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας στο Θέατρο Πέτρας

Posted by ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ " Ο ΠΥΡΡΟΣ '' στο Ιουνίου 29, 2012

  Σας περιμένουμε το Σάββατο 30 Ιουνίου 2012  στις 8.30 μ.μ. στο Θέατρο Πέτρας –Πετρούπολη στην εκδήλωση « Η Ήπειρος του Αγώνα»  που διοργανώνει η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος σε συνεργασία με Ενώσεις και Συλλόγους Ηπειρωτών Αττικής.

Στην εκδήλωση θα λάβουν μέρους Πέτρο-Λούκας Χαλκιάς, η κομπανία του Θοδωρή Γεωργόπουλου, η χορωδία Πανηπειρωτικής, τα πολυφωνικά σχήματα Ηπείρου του Β.Κώτσου, Χαονία και χορευτικοί όμιλοι.

Θα βρισκόμαστε και εμείς εκεί!

 

Σας περιμένουμε.

Posted in ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: